چکیده: اواخر آبان ماه دوچرخه‌های نارنجی بیدود از شهر تهران جمع شدند. آن‌ها با شعار شهر پاک آمده بودند؛ اما هم‌زمان با افزایش قیمت بنزین و زمانی که می‌توانست بازارشان پررونق شود، ایستگاه‌های دوچرخه را خالی کردند. توضیحات مختلفی درباره رفتن آن‌ها اعلام شد، ازجمله درخواست کمک مالی از شهرداری که معادل ۸ میلیارد تومان بود؛ اما حالا نایب‌رئیس هیات مدیره بیدود، به همستان می‌گوید ما کمک مالی از شهرداری نمی‌خواهیم، بلکه مطالبه ما یارانه برای دوچرخه‌سواری در سطح شهر تهران است. باید منتظر ماند و دید تکلیف قرارداد انحصاری بیدود با شهرداری و ودیعه‌های مردمی که نزد بیدود مانده چه خواهد شد

  • نایب‌رئیس هیات مدیره بیدود: ما هیچ‌گاه از شهرداری طلب حمایت مالی نکردیم و نخواهیم کرد

  • یک شهروند: دوچرخه‌های بیدود اگرچه برای همه مناطق تهران کار آیی نداشت، اما استفاده از آن در مرکز تهران بسیار خوب بود و منتظر بازگشت آن هستم

  • یک شهروند: به نظر می‌رسد هر طرح خوبی در ایران کوتاه‌مدت است و هیچ‌کس هم پاسخگو نیست، الآن وضعیت پول‌های ما که ثبت‌نام کردیم، چه می‌شود؟

  • عضو کمیسیون حمل‌ونقل شورای شهر تهران: اگر شهرداری تنها به بیدود زیرساخت نمی‌داد و فضای رقابتی را برای تعداد زیادی از استارتاپ‌ها فراهم‌می‌کرد، بیدود نمی‌توانست به‌راحتی دوچرخه‌هایش را از سطح شهر تهران جمع کند

حسین قاسمی، نایب‌رئیس هیات مدیره بیدود در گفت‌وگو با همستان درباره آخرین وضعیت دوچرخه‌های این شرکت گفت: «بیدود از روز سه‌شنبه دهم دی‌ماه به سطح شهر تهران بازمی‌گردد و ایستگاه‌ها از روز دوشنبه به دوچرخه تجهیز شده‌اند.»

با توجه به آن‌که حرف‌وحدیث‌های زیادی در مورد رفتن ناگهانی بیدود از سطح شهر وجود داشت و یکی از آن‌ها مطالبه ۸ میلیارد تومانی از شهرداری بود، از او پرسیدیم بیدود چه مطالباتی از شهرداری داشت و کدام‌یک از آن‌ها تاکنون برآورده شده است. قاسمی می‌گوید: «ما از شهرداری تهران هیچ‌وقت درخواست کمک مالی نداشته‌ایم، مطالبه ما تنها حمایت بود. حمایت نه از بیدود، بلکه از دوچرخه‌سواری شهروندان در سطح شهر تهران.»

نایب‌رئیس هیات مدیره شرکت بیدود به دوچرخه‌سواری ارزان‌قیمت در سطح شهر تهران اشاره می‌کند و آن را حق شهروندان تهرانی می‌داند.

از قاسمی درباره زیرساخت‌ها و حمایت‌ها پرسیدیم و او تأکید کرد: «ساخت مسیر و ایستگاه دوچرخه که شهرداری به آن اشاره‌کرده بود، زیرساخت است نه حمایت، زیرساخت در شهر تهران ایجادشده است؛ اما هنوز کامل نشده است.»

از روز سه‌شنبه که ما وارد شهر شویم، به‌جای 159 هزار تومان، سالیانه ۴۹ هزار تومان حق عضویت از افراد جدید می‌گیریم

او در پاسخ به این پرسش که آن‌ها پیش‌تر درخواست انعقاد قرارداد با شهرداری داشتند و آیا خواسته‌شان محقق شده یا نه نیز تأکید کرد: «ما پیش‌تر قراردادی با شهرداری تهران نداشتیم و همه‌چیز تحت موافقت‌نامه و در قالب یک پروانه بود. قرارداد ما اکنون در مرحله انعقاد است و به‌محض انعقاد، منتشر می‌شود و درباره بندهای آن صحبت خواهد شد.» نایب‌رئیس هیات مدیره بیدود، درباره زیان‌ده بودن این شرکت که درباره آن صحبت شده بود، گفت: «بیدود زیان‌ده نبود، ما حدود ۱۵ روز بعدازاینکه دوچرخه‌ها را از سطح شهر تهران جمع‌آوری کردیم، شرکت را در شیراز افتتاح کردیم و شیرازی‌ها اکنون در حال دوچرخه‌سواری هستند.»

او ادامه داد: «شهرداری باید به شهروندان برای دوچرخه‌سواری یارانه دهد، سرویس دوچرخه‌سواری، یک نوع از حمل‌ونقل عمومی است، همان‌طور که شهرداری برای مترو و اتوبوس یارانه می‌دهد، برای دوچرخه‌سواری درشیب تهران هم باید یارانه پرداخت کند.»

قاسمی، درباره جلسات با مدیران شهرداری نیز تأکید کرد: «ما جلساتی با شهردار تهران و آقای پورسید آقایی داشتیم، آن‌ها وعده‌هایی درباره این یارانه‌ها داده بودند و به جمع‌بندی‌هایی رسیده بودند؛ اما متأسفانه این مسائل در سیکل اداری افتاده بود.»

از قاسمی درباره ضرر و زیان‌های مالی که به شهروندان در این مدت واردشده بود، پرسیدیم. او در پاسخ گفت: «برای افرادی که به بیدود ودیعه داده بودند، شرایط ویژه در نظر گرفتیم، پیشنهادهایی مانند سفر رایگان.»

او ادامه داد: «از روز سه‌شنبه که ما وارد شهر شویم، به‌جای ۱۵۹ هزار تومان، سالیانه ۴۹ هزار تومان حق عضویت از افراد جدید می‌گیریم. افراد قبلی با همان سپرده می‌توانند تا هرزمانی که بخواهند به دوچرخه‌سواری خود ادامه دهند و بیمه‌شان را خودمان پرداخت خواهیم کرد.»

فراموش نکنیم که به‌زعم برخی منتقدان، بدود در تهران رقیب نداشت و به نظر می‌رسد همین امر موجب شد تا راحت‌تر فضا را بر شهروندان و مدیران شهری تنگ کند

به نظر قاسمی: «با آمدن معاونت جدید حمل‌ونقل شهرداری، به نظر می‌رسد که قرارداد بیدود به‌زودی منعقد شود و یارانه‌ها و حمایت‌هایی که از شهرداری انتظار داشتیم، برآورده شود.»

باوجود غیبت بیدود برخی شهروندان که از دوچرخه‌های آن استفاده می‌کردند، منتظر بازگشت این سرویس شهری بودند.

آرش، از تجربه‌های جدید استقبال می‌کند و در روزهای نخستی که بیدود در تهران کارش را آغاز کرد، عضو شد. گلایه اصلی‌اش عدم تناسب دوچرخه با شرایط جغرافیایی تهران است. او منزلش در غرب تهران است و تنها در مسیرهایی که شیب آن به سمت پایین است می‌توانست دوچرخه‌سواری کند و مسیرهای عکس را همراه با دوچرخه‌اش پیاده می‌رفت. آرش می‌گوید: «دوچرخه‌های بیدود اگرچه برای همه مناطق تهران کارایی نداشت، اما استفاده از آن در مرکز تهران بسیار خوب بود و منتظر بازگشت آن هستم. حداقل از باقی‌مانده اعتبارم استفاده کنم.» سعیده که روزهایی برای تردد در محدوده کریم‌خان و هفت‌تیر و حتی انقلاب از بیدود استفاده می‌کرد، می‌گوید گاهی دوچرخه‌سواری سخت می‌شود، اما فکر می‌کنم آن‌قدر زن‌ها باید با دوچرخه دیده شوند تا دیگر از عابران و مردان، حرف‌های نامربوط و درشت نشوند. او در مورد وضعیت فعلی بیدود و غیبت و بازگشت دوباره‌اش می‌گوید: «به نظر می‌رسد هر طرح خوبی در ایران کوتاه‌مدت است و هیچ‌کس هم پاسخگو نیست، الآن وضعیت پول‌های ما که ثبت‌نام کردیم، چه می‌شود؟»

اما فراموش نکنیم که به‌زعم برخی منتقدان، بیدود در تهران رقیب نداشت و به نظر می‌رسد همین امر موجب شد تا راحت‌تر فضا را بر شهروندان و مدیران شهری تنگ کند.

روزهای ابتدایی جمع شدن دوچرخه‌های بیدود، شهربانو امانی، عضو کمیسیون حمل‌ونقل شورای شهر تهران گفته بود شاید اگر شهرداری تنها به بیدود زیرساخت نمی‌داد و فضای رقابتی را برای تعداد زیادی از استارتاپ‌ها فراهم می‌کرد اکنون بیدود نمی‌توانست به این راحتی دوچرخه‌هایش را از سطح شهر تهران جمع کند. به نظر می‌رسد شهرداری نه‌تنها به این راهکار وقعی ننهاده؛ بلکه حتی آن را تقویت هم کرده است. البته باید دید باوجود برگشت دوباره بیدود به سطح شهر تهران چه تعداد از شهروندان به آن مجدداً اعتماد می‌کنند و از سوی دیگر شهرداری چه پاسخی برای ادعاهای مدیران بیدود خواهد داشت.